To ja się dołączam do grona ludzi, którzy całe przeczytali i bardzo mi się podobało – ba, miałem preżycia quasimistyczne przy co ciekawszych sformułowaniach, bo używam na codzień sformułowań dość podobnych. Myślałem, że tylko ja. :)

Ej, już dawno nie pisałem nic o Wierzejskim!

Dziękuję :)

Niektóre wcześniejsze posty przynudzały, a na dłuższą metę można odnieść wrażenie, że masz obsesję na punkcie Wierzejskiego… ale czy czytałbym, gdyby mi się nie podobało? :)

O rany, super! To znaczy chyba super, bo nie wiem, czy ci się podobało! :)

Komentuję pierwszy post, bo przeczytałem dzisiaj całego Twojego bloga. Tak tylko pomyślałem, że chciałbyś wiedzieć.